Koen Voskuil

Het zal de zomer van 1980 geweest zijn. Ik weet het niet meer precies, ik was een jaar of vijf. Maar wat me nog scherp bijstaat, is dat in de Haarlemse Timorstraat een trend was gezet. Onze Italiaanse buurman Mario was de aanstichter ervan. Hij had de verzamel-lp Italiano Vero gekocht, die luid uit zijn opengeschoven tuindeur schalde. Een bonte verzameling zomerhits, met natuurlijk de titelsong Italiano Vero van Toto Cutugno en andere Italiaanse pizzerianummers zoals Pazza Idea en Maledetta Primavera, maar ook bossanova van bijvoorbeeld Sergio Mendes.

Binnen de kortste keren hadden vier buren op rij de elpee aangeschaft. De truc was om allemaal op precies hetzelfde moment de naald te laten zakken, zodat Italiano Vero extra hard uit vier tuinen tegelijk kwam. Een achterbuurman schijnt nog eens de politie te hebben gebeld toen dit lumineuze plan iets te laat op de avond werd uitgevoerd. Kortom, aan deze plaat koester ik warme herinneringen.

Pas toen ik ergens in de twintig was, vroeg ik mijn ouders of we Italiano Vero nog eens konden draaien. Nee, was het antwoord, ze hadden hun platen weg gedaan. De buren dan? Ook die hadden hun elpees verkocht. Omdat ik op internet geen enkele lead kon vinden hoe ik de elpee kon kopen, ben ik de nummers los gaan verzamelen. Italiano Vero van Cutugno was snel gevonden, net als Maledetta Primavera. Maar andere nummers had ik slechts ergens vaag in mijn achterhoofd zitten. Groot was mijn vreugde als ik op de radio een nummer herkende. Dan schreef ik meteen de titel, artiest of flarden tekst mee, zodat ik het op google kon terugvinden. In de loop der jaren kwam ik zo tot heel wat nummers, maar ik wist dat er nog enkele obscure misten. Een – volgens de overlevering – Thais liedje bijvoorbeeld, hoe vind je zoiets terug?

Sinds kort denk ik dat ik zo goed als compleet ben. Met dank aan muziekjournalist Guuz Hoogaerts, die me wist te vertellen dat het Thaise nummer Anak heet en ‘niet Thais, maar Filipijns is’. Toen ik dat nummer opzocht, vond ik als bijvangst nog drie nummers die op de plaat stonden. Ik denk dat ik er nu nog een mis. Tenminste, de goede versie ervan, die ik maar niet kan vinden. Het gaat om ‘Amor, amor, amor’, geschreven door Gabriel Ruiz en door talloze artiesten gezongen. Meestal met een soort lottoballetjesmuziek, zoals een versie van Julio Iglesias. De versie die ik zoek, is meer gedragen gezongen (in het Spaans) en moet dus eind jaren zeventig, of mogelijk begin jaren ‘80 zijn uitgebracht. Ik ben er bijna zeker van dat ik met dit nummer de hele elpee van Italiano Vero heb achterhaald. Wie helpt me bij het laatste nummer, of heeft de plaat Italiano Vero nog ergens liggen? Een mooie fles wijn, Italiaanse uiteraard, is de beloning.

De playlist tot nu toe:

Italiano Vero – Toto Cutugno, Maledetta Primavera – Loretta Goggi, Pazza Idea – Patty Pravo, No Me Hables – Juan Pardo, Anak – Freddie Aguilar, Cogli La Prima Mela – Angelo Branduardi, Cachaca Mechanica – Erasmo Carlos, Tu Cosa Fai Stasera – Dario Baldan Bembo, Sharazan – Al Bano & Romino Power, Paroles, Paroles - Dalida & Alain Delon, Mas Que Nada – Sergio Mendes & Brazil 66, Eres Tu – Mocedades, Entre Dos Aguas – Paco de Lucia, Gigi l’Amoroso – Dalida.